istanbulda yaşayan bir tanıdığım var.yaşamla tek başına mücadele eden biri.ben ona çağdaş don kişot diyorum.hatta eklemek lazım..çağdaş bayan donkişot.cervantesin 1610 yılına yazmış olduğu don kişotu hatırlamayanız yoktur.birkez daha hatırlatayım bu hikayeyi.don kişot yaveri sanço panza ile beraber dünyayı kötülüklerden temizlemeye hevesli yaşlı bir adamdır.tüm hayatını kahramanlık hikayeleri ve şovalyelerin hayatlarını okuyarak geçirmiştir.artık zamanı yoktur.ve kötülüklerden kurtulmak için yola koyulur.her gittiği yerde deli muammelesi görür ve onun bu oyununa ortak olan insanlarla karşılaşır..ve hikayenin en tanınan kısmında yeldeğirmenlerine karşı savaşır..hikayenin tümünden bahsedecek değilim ama merak edenlere okumalarını şiddetle tavsiye ederim.bizim bayan don kişot da yeldeğirmenlerine karşı savaşıyor istanbulda...çok marjinal bir hayatı var bireysel kazanımları her zaman önceliğini korur.o..önüne her gün konan otu yemeğe itiraz eder.aç kalır.ama önüne çıkan ceylanın kafasını koparmaktanda geri kalmaz.ceylanın ne zamanda önüne çıkacağı onun tarafında da çoğu zaman bilinemez.o her rüzgardea şekil değiştiren bir kum tepeciğidir.rüzgarın şiddetine göre şeklini belirler.bu şekle göre yaşamını değiştirmekten kaçınmaz. yaşanmayan yaşam biçimi kalmasın diye.her türlü sosyal statüde karşımıza çıkar.uzaktan baktığımda toplumdan çok uzak yaşadığını düşünürüm.ama o yine rüzgarın sert etkisiyle yine savrulmuş durumda hiç beklemediğim bir duyarlılıkla bu günün politik gündemini takip ediyor ve endişeleniyor. ve çözüm üretmek üzere arayışlara geçmiş bile.ben onun yeldeğirmenlerine karşı açmış olduğu savaşta aklı ve zekasıyla kazanan taraf olacağını biliyorum.iş şimdi yavari sanço panzayı bulmaya kaldı....belma
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder