bir yok daha var oldu içimde sessiz sessiz.hayatımdaki anlamsız yerin, içimde tuhaf bir boşluğa bıraktı şimdilerde seni. kanadı kırık bir kuşun son çırpınışlarıydın uçmak için.ben senin doğrularına inanmak istedim sorgusuz sualsiz. durgun bir denizin çoşmak için beklediği rüzgar hiç gelmiyecek gibiydi çünkü.kırık kanadıma bir merhem, durgun denizime bir rüzgar istemek senin için bencillikten ve merhametsizlikten başka birşey değildi.haksızda sayılmadığını itiraf etmek zorundayım,gözden kaçırdığın birşeyler var demeden önce.derin ve belkide yanıtsız sorularımın çözümü olmıyacağını düşünmen en doğal hakkın diye düşünüyorum.çünkü senin kimsesizlikten başka kimsen yok.ve herkesi kimsesiz sanıyorsun. bende var olmadığını düşündüğün merhamet, sende yerini bambaşka bir şeye bırakarak yok olmuş. ve ben orada kendimden bir şeyler arıyorum.hatta kendimi arıyorum.yanılıyorum.kendime bol şans diyerek burda da sana son noktayı koyuyorum...eceee
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder