aralanacak gözlerim
yaşanacak yeni günlere karşı
saracak etrafımı hasret
savuracak bedenimi çaresizliğim
ve ben herşeyi geride bırakıp
çıkacağım sonunun ne olduğunu
bilmediğim bu yolculuğa
kendi penceremden şahit olacağım
acıya
ve kendi penceremden el sallayacağım aşka
bir hayat rahatsızlığında uyuyup
yokluğun omuzunda
yarına ilişkin hayaller kurmaktan uzak
uyur uyanık bir durumda
aşk varmıydı diye soracağım
kapayacağım gözlerimi
sonsuzluğuda yanıma alarak
kimliği belirsiz dudakları öperek
aydınlatmaya çalışacağım
bir türlü aydınlanamayan karanlığımı
bir kelebeğin kanadına tutunup
göğe yükseleceğim
ve
gülümseyerek öleceğim.....belma
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder