iki gönülün çarpışmasından çıkan o kulak yırtan sesi yine sadece o deli iki gönül duyar.okyanusun en derinliklerine göndermediysen aşkı, batık bir gemi enkazı değilsen henüz, okyanusun ortasında korsanlarla savaştıysan, hava muhalefeti gemini bertaraf etmeye gücünü yetiremediyse, karasularına girdiğin için uyarı ateşıyle uyarıldığın halde rotanı değiştirmediysen, hücum botları püskürttüysen ve denizaltıların füzelerini sana yönlendirdiğini hissedip tanrıya dua ederek onun da yardımını aldıysan ve sonunda dingin bir rotada seyre daldıysan zafer senindir.ama batık bir gemi enkazı halindeyse aşkın yüreğinde onlarca balık adam ne aşkını bulabilir o sularda nede enkazın içinde bir yerlerde unuttuğun ganimetine ulaşabilir.batırma gönlünü o zaman savaş. önüm arkam sağım solum batık gönüller enkazı ....merhaba dediğim her iki insandan biri gerçekleri bilmiyor diğeri bildiği halde susuyor..görmediğimiz bir çok şeye bu kadar yürekten inanap gördüğümüz şeyleri yok saymakla geçecekse bu hayat ve tutunacak tek dalım sana olan sevdamsa ve ölmeye değer birşey varsa bu dünyada ölünür senin için.yüreğim özgürdür özgür kalacak.bu gün gördüğüm her iki insandan biri için ağlıyorum sevdalarını umutlarını yarınlarını aşklarını bir enkaz haline getirmeyi başardıkları için.ama biliyorum bir yerlerde gönüllerinde derinlerde ganimetler var.bize ait. bütünümüze ait, oluşumuza ait, varlığımıza ait, amacımıza ait.iki gönülün çarpışmasından çıkan o kulak yırtan sesi ne zaman ki biz duyduk inanın işte o zaman insan olduk....belma
